Ang Babaeng Nagtanggal ng Salamin

MCLVManapat

Minsan pang tinangka kong tanggalin

Ang nakalatag na bilugang salamin

Upang aking lubusang makita

Katotohanang itinago sa tuwina

Mga mata ko’y unti-unting namulat

Sa palagay kong nagulat

Tiningnang mabuting-mabuti

Namuhay ng wari’y itim na kalapati

Dumako ako sa siyudad

Parito’t paroon, palakad-lakad

Nagtatanong, naghahanap

Mga mata’y patuloy na nangangarap

Isang araw, kinalabit ako ng tadhana

Isang hanapbuhay tungkol sa paghahanda

Isang malaking gusali

Isang milyong taong namimili

Binigyan nila ako ng uniporme

Nagkaroon ng kaibigang keme

Nakapagbarko ng salapi

Sa mga indiong matagal nang inaapi

Dumating ang panahon

Lubusan akong lumuha noon

Tumingin na lamang ako sa bintana

Binukas ko ito nang malubha

Ako’y nagpatuloy sa hamon

Sumulyap sa dako’t paroon

Nang may mangyari

Nawala ang aking kumpyansa sa sarili

Isang gabi, sa madilim na daan

Ako’y naglalakad ng dahan-dahan

Naging mapagmatyag tulad ng agila

Nagkamali, sa maling akala

Panyong sumalubong sa aking bibig

Tumahimik ang lahat, kasama ang tinig

Blusa kong iningatan

Dali-daling nalusta’t namantsahan

‘Di ko lubos akalain

Na ang magpapahamak pala sa akin

Nang minsan kong tangkain

Ang pagtanggal sa bilugang salamin

May 31, 2012